Dentro da Semana Cultural Albor.
A Sociedade Cultural ALBOR acolleu o pasado venres, 29 de maio, o Festival Poético Musical, unha cita organizada con motivo da Semana Cultural ALBOR e en homenaxe ao Día das Letras Galegas, que congregou a un numeroso público nun salón cheo e entregado á cultura, á palabra e á música.
O acto converteuse nun encontro emotivo e participativo, no que a poesía e a música se deron a man nun ambiente próximo, cálido e cheo de sensibilidade. A velada contou coa participación dos poetas Victoria Berjano Cid, Marina Sánchez, Olga Novoa, Paco Ascón, Toña Blanes, Yolanda Taboada, Avelino Jácome, Rubén Pintos e Segismundo Tizón, que compartiron os seus textos co público asistente.
A parte musical estivo a cargo do Grupo Musical Loureiro, que acompañou o desenvolvemento do festival e contribuíu a crear unha atmosfera especialmente significativa ao longo da noite.
Un dos momentos máis destacados foi o micro aberto, que contou cunha ampla participación por parte do público asistente. Varias persoas animáronse a compartir textos, reflexións e poemas, convertendo o acto nun verdadeiro espazo de expresión colectiva.
Entre as intervencións máis emocionantes destacou a presenza da autora María Díaz, que aos seus 91 anos participou no encontro e recibiu o agarimo e o recoñecemento do público. A súa presenza foi un dos momentos máis especiais da velada e simbolizou a forza da palabra, da memoria e da cultura compartida entre xeracións.
Desde Nós, a Xente do Redor, queren agradecer a participación de todas as persoas que fixeron posible este encontro: poetas, músicos, público asistente, membros da Sociedade Cultural ALBOR e todas aquelas persoas que colaboraron na organización e desenvolvemento do festival.
Tamén se destacou o compromiso dos membros de Nós, a Xente do Redor, cuxa implicación foi fundamental para dar forma a unha actividade cultural que puxo en valor a creación literaria, a participación social e o amor pola lingua galega.
O Festival Poético Musical pechouse cun sentimento común de gratitude e satisfacción, deixando constancia de que a cultura segue viva cando se comparte, cando se escoita e cando se constrúe colectivamente.
