Seguindo unha estrela

Seguindo unha estrela

De cativo, sempre escoitei falar de Xesús de Nazaret. O certo é, que Xesús, foi nado en Belén, unha pequena aldea ao carón das montañas de Judea, na lónxana Palestina. Tiña pendente esta viaxe, e no derradeiro intre do Nadal, saquei pasaxe con rumbo ao paraíso. Foi un seis de xaneiro. Os Magos de Oriente, […]

O Museo

O Museo

Cando o Nadal asoma, xurde de súpeto a máxia, e sentímonos nenos outra vez. Daquela no inverno, tempo de gorro e manoplas tecidas pola avoa en tardes de outono, a escola deixábanos ceibes e a xolda estaba asegurada para nós. Hoxe, querido amigo, que voltas a casa polo Nadal, teño un agasallo para ti. Quixera […]

Los Nocturnos

Los Nocturnos

Aquel día, deume por abrir o caixón da melancolía, onde meu pai, agochaba recortes de xornais vellos. Había varios anacos xa comidos polo tempo. A foto de catro rapaces con instrumentos, foi un reclamo para min. As lembranzas, non moi nítidas, de cando neno, mais algunha que outra anécdota que aínda teño gravada no maxín, […]

Xosé Rivada

Xosé Rivada

O galo canta, e cando o galo canta xa é día. As herbas molladas co orballo da noite, refrescan as sensacións, daquela mañá de inverno no labirinto da “Marbana». Sabores e aromas do Brasil, México, Venezuela. A esquecida América! Tan cerquiña e tan lonxe. Lembrei a Celso Emilio Ferreiro, “Longa noite de pedra”. Desta vez […]

O Caneda

O Caneda

Aquel día, na taberna do río, deume por soñar. Senteime nuha cadeira o fondo da barra, xunto a parede, onde colgaba unha foto do avó. Na estantería, libros do Caneiro e Dasairas, invitaban a leer, mentres o taberneiro descorchaba unha botella de viño branco de Monterrei. Collín o libro que na portada, lucía a faciana […]

Verín, tesouros agochados!

Verín, tesouros agochados!

Agrádame que os amigos de verdade non teñan reparos en espetarme, sen ningún complexo, o que lles peta, opinando sobre os meus escritos aquí, neste xornal milagroso que sobrevive aos golpes da crise. Coinciden moitos en que son demasiado patriota do meu pobo, un nostálxico anticuado, que non vexo mais alá que Verín. Coitados, están […]

A Torre das Damas

A Torre das Damas

Os da miña xeración en Verín, cando eramos cativos pasabamos as longas e calorosas tardes de verán, ocupados con clandestinas escapadas, os recunchos máis alonxados do barrio, e como non podía ser doutra maneira, Monterrei era o lugar preferido de todos nós, coma foi tamén, sen dúbida, para os nosos pais e avós noutros tempos. […]